Problemy Edukacyjne,  Psycholog Szkolny,  Rozwój

Wysoko wrażliwe dziecko

Profesor psychologii Elaine Aron przeprowadziła badania, których wyniki zamieściła w książce „Wysoko wrażliwe dziecko. Jak je zrozumieć i pomóc mu żyć w przytłaczającym świecie?”. Z tych badań wynika, że jedną z powszechnie dziedziczonych cech jest wysoka wrażliwość, która występuje u około 15-20% dzieci (niezależnie od płci). W związku z tym wiedza o tym, czym jest wysoka wrażliwość, jakie są jej cechy oraz jak wpływa na funkcjonowanie dziecka, jest niezbędna.

Wysoko wrażliwe dziecko charakteryzuje:

  • głębokie przetwarzanie – inaczej głębsze analizowanie docierających informacji, co sprawia, że dziecko poświęca na to dużo energii i czasu. Ta cecha sprawia, że dzieci wysoko wrażliwe sprawiają wrażenie wolniejszych. Nie dajmy się na to złapać! One nie przetwarzają wolniej, tylko analizują głębiej!
  • łatwość ulegania przestymulowaniu – co jest zazwyczaj następstwem natłoku informacji i bodźców. W związku z tym WWD szybciej niż inne dzieci czują się przeciążone nowymi sytuacjami, przez co mogą gwałtowniej reagować i wolniej wracać do równowagi.
  • wysoka reaktywność emocjonalna połączona z dużą empatią – innymi słowy wysoko wrażliwe dzieci są bardziej podatne na silne reagowanie emocjonalne. Empatia w połączeniu z silnymi emocjami prowadzi do współczucia, przez co WWD może z łatwością wybuchnąć płaczem lub silnie zareagować, gdy popełni nawet najmniejszy błąd.
  • wyczulenie na subtelne bodźce – objawia się szczególną zdolnością do rejestrowania sygnałów z zewnątrz, takich jak: podniesiony ton głosu, zbyt jasne światło czy też przeszkadzająca metka przy ubraniu.

Cechy wysoko wrażliwego dziecka wpływają na jego funkcjonowanie i zachowanie również w środowisku szkolnym. Taki uczeń często mierzy się z wieloma trudnościami: przestymulowaniem, zmęczeniem, dyskomfortem związanym z wyczuleniem na subtelne bodźce, trudnościami w funkcjonowaniu w sytuacjach rywalizacji, w działaniu pod presją ( szczególnie presją czasu) oraz trudnościami w nawiązaniu relacji społecznych.

Ważne jest, abyśmy postrzegali wysoką wrażliwość jako zasób dziecka, a nie jego słabość. Dzieci te mają wiele zdolności, dostrzegają błędy i unikają ich, są sumienne, kreatywne, myślą niestandardowo, są spostrzegawcze, empatyczne. To, czy te zdolności będą mogły się rozwijać, zależy od tego, na ile środowisko rodzinne, szkolne będzie wrażliwe na ich potrzeby. Warto wspierać te dzieci z takim osobistym przekonaniem, że każde dziecko, również to wysoko wrażliwe, stara się robić to, co robi, najlepiej jak potrafi.

 

 

Literatura:

Elaine Aron. Wysoko wrażliwe dziecko. Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne. Sopot 2017.

Thomas Boyce. Dziecko orchidea czy mlecz. Jak wspierać wrażliwe dzieci. Wydawnictwo Czarna Owca. Warszawa 2019.

Jestem studentką Psychologii na module zdrowie, psychoprofilaktyka i psychoterapia. Interesuję się Psychologią Wychowawczą i Rodziny oraz Psychoterapią. Współpracowałam w wolontariatach z dziećmi, młodzieżą z MOW oraz osobami w kryzysie bezdomności. Moim nadrzędnym celem jest psychoedukacja oraz popularyzacja wiedzy na temat uprzedzeń społecznych.

Dodaj komentarz