-
Działanie wychowawcze oparte na analizie faktów
Dzieci mają w swojej naturze ciekawość świata i najbliższego otoczenia. Co za tym idzie nie wszystkie zakazy i nakazy są chętnie przestrzegane. Dzieciom trudniej niż dorosłym pojąć, że pewnych rzeczy nie wypada robić albo że pewne działania mogą nieść ze sobą niebezpieczeństwo. Wielokrotnie ryzykowne zachowania da się zaobserwować podczas dziecięcych zabaw jak np. skakanie z murków czy jazda na rowerze bez trzymanki. Wielu dorosłych obserwuje te zachowania z niepokojem w oczach lub też stanowczo interweniuje podczas gdy dzieci doskonale się bawią i niekiedy kompletnie nie wiedzą co takiego niewłaściwego robią. Oczywiście uważam że postawa dorosłych jest jak najbardziej wskazana. Jednak nie zawsze oddziaływania wychowawcze sprawiają, że dziecko przyjmuje określone normy…
-
Masturbacja – co warto wiedzieć.
Wiele w ostatnim czasie trafiło do mnie pytań na temat masturbacji u dzieci. Temat wciąż niepokoi zarówno rodziców jak i nauczycieli. W związku z tym wzmożonym zainteresowaniem przypominam to co już kiedyś na ten temat pisałam. Gdy rodzice nakrywają, swoje pociechy na masturbacji zwykle czują się zawstydzeni, zażenowani i obawiają się, że jest to objaw jakiegoś zaburzenia. W internecie znajdują wiele informację o tym, że masturbacja bywa objawem molestowania i pojawia się panika. Nie taka masturbacja straszna… Prawda jest natomiast taka, że masturbacja dziecięca jest naturalnym etapem rozwoju seksualnego dziecka, który może objawiać się w różnym wieku. Zdarza się, że już w wieku niemowlęcym dzieci zaczynają manipulować przy swoich narządach…
-
Warte polecenia zadania warsztatowe
Warte polecenia zadania warsztatowe
-
Diagnoza typów uczniów
Jestem pewna, że wielu z was zaczynało pracę w szkole w szkole od wertowania podręczników i Internetu w poszukiwaniu najbardziej użytecznych metod diagnostycznych. Też to przerobiłam, znalazłam kilka fajnych i trafnych metod kwestionariuszowych oraz projekcyjnych, zanim zrozumiałam, że to czego potrzebuje to nie diagnoza psychologiczna, tym bardziej nie kliniczna, a bardziej psychopedagogiczna i nie na użytek swój, a nauczycieli. W szkole nie ma czasu, ani warunków na to by przeprowadzać badania czy diagnozy, a zwykle musimy szybko przekazać wskazania do pracy nauczycielom. Ciekawe narzędzie spełniające te oczekiwania proponuje pozycja wydawnictwa GWP pod tytułem „Diagnoza typów uczniów” autorstwa Roswitha Reibisch i Huberta Luszczynskiego. Autorzy są pedagogami i choć nie jest to jednoznacznie…
-
Jajochrony
Dzielimy dzieci na grupy 6-8 osobowe. Dosyć wysoko (u sufitu) zawieszamy surowe jajka na sznurku (do jajka przyklejamy taśmą klejącą sznurek, który następnie przywiązujemy np. do żyrandola, lub przyklejamy do sufitu). Zadaniem dzieci jest zbudowanie z dostępnych materiałów ochronnego lądowiska dla jajka, tak, żeby po odcięciu sznurka nie rozbiło się, kiedy spadnie na ziemię.
-
Przy Tobie czuję się…
Przypinamy uczestnikom kartkę z buźkami wyrażającymi różne emocje. Prosimy, by każdy wybrał inny kolor kredki i pozostałym osobom zaznaczył buźkę, która obrazuje jakie emocje wzbudza w nas osoba na której plecach zaznaczamy minkę. Potem siadamy w kręgu i każdy opisuje co ma zaznaczone.
-
Klucz
Prowadzący zajęcia trzyma w ręce klucz i pokazuje uczestnikom mówią "tutaj mam klucz za chwilę go schowam, a waszym zadaniem jest odnalezienie go, kto go dostrzeże musi wrócić do swojej ławki, usiądzie i nie będzie się odzywał, ani podpowiadał innym uczestnikom.
-
Bezludna wyspa
Dzielimy uczniów na zespoły - najlepiej 3-4 osobowe. Ich zadaniem jest wcielenie się w rolę rozbitków. "Płynęliście statkiem, który się rozbił. Znaleźliście się na bezludnej wyspie i musicie zorganizować sobie na niej życie lub spróbować wydostać się z niej.
-
Przyjemne koraliki
Uczniowie otrzymują plastikowe kubki wypełnione koralikami. W każdym kubku jest taka sama ilość koralików. Zadaniem uczniów jest podejść do każdej osoby i powiedzieć jej coś miłego, wrzucając przy tym jeden koralik.
-
Gra w łapki
Uczeń ma dwie opcje rozpoczęcia - może klasnąć w dłonie jednokrotnie lub dwukrotnie. W przypadku jednego klaśnięcia kółko rusza zgodnie ze wskazówkami zegara i kolejna osoba z lewej strony powinna jak najszybciej zareagować i również klasnąć w ręce. W przypadku dwóch klaśnięć osoby rozpoczynającej, kółko rusza w kierunku przeciwnym do wskazówek zegara i osoba po prawej musi jak najszybciej klasnąć w dłonie. Kolejne osoby mogą również klasnąć jeden bądź dwa razy.
Może cię zainteresować
Gry które pomagają w pracy psychologa szkolnego
Bezludna wyspa
Przy Tobie czuję się…
